Les - Vrouw zijn, man zijn, liefde en relaties

Online Training ‘Intuïtief Systemisch Coachen’

Liefde vindt altijd plaats in het heden. Blokkades komen uit het verleden. En wij nemen ze mee in het heden. Dit is zo jammer. Er is zoveel liefde overal. In die liefde blijft het essentieel dat we ons niet verliezen in gedachten, overtuigingen en oude verhalen. De liefde is altijd voelbaar en leefbaar in het hier en NU! Dat aan te durven gaan met jezelf vooral, en daarna in relatie met de ander, dát is waar het over gaat.

Introductie webinar

 

 

 

Liefde is het allermooiste dat we hebben. Liefde heeft te maken met durven openen, ontvangen en uitreiken. Vol liefde en vertrouwen reik jij uit vanuit jouw hart naar de ander. Opent die ander zichzelf daarvoor, dan kan de liefde stromen. Je geeft vanuit jouw binnenste alles wat je hebt aan de wereld, aan een ander als dat kan. Je durft zonder beperkingen en bedenkingen, zonder voorbedachte rade uit te reiken en te ontvangen. Als dat niet lukt, zit er ergens een blokkade waaronder een oud verhaal verstopt zit. Dit zien en voelen geeft lucht en ruimte. Als de liefdesenergie (weer) gaat stromen, is er een wisselwerking en komt er zuivere liefde naar jou terug. Neem alles wat er is en geef alles wat je hebt.

 

 

Zou het niet fijn zijn als je gewoon kunt blijven geven, nemen en uitreiken, ook als het moeilijk gaat? De grootste uitdagingen kom ik tegen in de liefde. Jij waarschijnlijk ook. Vaak gaat het erom hoe we in verbinding met de ander én met onszelf blijven. Wat gebeurt er als je emotioneel wordt geraakt? Trek je je terug of val je aan? Vaak denk je direct dat het aan de ander ligt. Herkenbaar?

Laten we beginnen bij het begin, terug naar onszelf. Je aandacht naar binnen durven keren, naar jouw eigen seksuele liefdevolle levenskracht (kundalini), daar gaat het om!

 
Je lijf is wederom het fundament, we blijven daar maar naar terugkeren, om van daaruit stappen te maken in ontwikkeling, in groei! Voor onszelf en straks voor onze klanten (mede-reizigers). Hieronder eerst een inspiratiefilm over in je lijf zitten. Mag ik je uitnodigen te gaan staan en zoals gymnastiek op de televisie schaamteloos mee te gaan doen met wat ik hier voordoe? Je durft het vast niet! (Paradoxale interventie). Durf te voelen, durf te ademen, durf eens raar te doen.
 
 
 
 

 

Man zijn

 

Als jongetje was ik een echt moederskindje. Ik heb ontzettend veel werk gedaan om echt letterlijk van de schoot van mijn moeder te bewegen naar letterlijk de steun van mijn vader, mijn opa, van mijn overgrootvader, betovergrootvader, enzovoort. Soms bevond ik me namelijk nog steeds op de schoot van mijn moeder. Je daar al te veel tegen verzetten heeft ook geen zin, maar ik moest wel bewegen, mezelf losmaken van mijn moeder. Pas daarna kon ik me echt man voelen en onderdeel zijn van het man-zijn op deze wereld.

De lange weg waarin ik leerde om mijn moeder los te laten, deed (doe) ik met steun van de mannen. Daarbij is het belangrijk dat ik die mannelijke energie (die vader, die opa, die overgrootvader) echt kan voelen. Dat ik die mannelijke kracht (dus ook een archaïsche mannelijke kracht) in mijn lichaam kan toelaten, in mijn bekken. Dat ik echt opensta om ja te zeggen tegen die richtinggevende mannelijke, in het verleden vaak dominante autoritaire kracht. Ja zeggen tegen die dominante, autoritaire kant van mezelf, zonder dat ik mezelf verlies in overmatige controle, overmatige dominantie. Maar dat ik er ook voor waak dat ik mijn ervaringen als jongetje, als man, niet durf te leven, in een soort gefeminiseerde cultuur die kracht afknijpt.

 

Vrouw zijn

 

Voor vrouwen werkt dit precies zo. Ze moeten leren hun vader los te laten. Heel veel papa-meisjes moeten langzaam hun vader loslaten, anders krijgen ze nooit een goede relatie met een man. Anders blijft papa altijd belangrijker en dan hebben ze een conflict met moeder. Want ze voelen dan onbewust dat ze moeder van vader afgepakt hebben. Dit creëert innerlijke spanning, want ze willen ook dicht bij moeder zijn. (Denk aan het verhaal van Oedipus die zijn vader vermoordde om met zijn moeder te zijn.)

Pas als papa-dochters leren hun vader los te laten en leren zich letterlijk tot moeder en de vrouwenlijn te wenden en daar steun uit te putten doordat ze moeder, grootmoeder, overgrootmoeder en betovergrootmoeder achter zich weten, kunnen ze – door die steun en liefde – werkelijk blijven staan in de liefde tussen man en vrouw. Durf je als vrouw echt die vrouwelijke leven-gevende kracht, die oermoeder- kracht die jij in je baarmoeder hebt, toe te laten? Of je nou wel of geen kinderen hebt gehad, of je nou wel of geen baarmoeder hebt, het gaat om die energetische kwaliteit van openheid, zachtheid, verzorging, ondersteuning en liefde. Dat je werkelijk kunt voelen vanuit die zachte, ronde, verbindende, voedende kracht van het vrouwelijke. Dat je die kunt toelaten in je lichaam en in je cellen, in je borsten, in je buik, in je benen. Werkelijk het voelen kunnen toelaten.

Dat blootleggen, naar boven halen is heel belangrijk in ons werk. Dat voelen, het voelen werkelijk kunnen toelaten, kan door terug te gaan naar de natuur. Dat doe je door een innerlijke reis te maken met opstellingen. Bij natuurvolkeren is dat nog steeds gebruikelijk. Hun ceremonies brengen mannen en vrouwen dichter bij hun mannelijke en vrouwelijke energie. De jonge vrouwen doorlopen een inwijdingsceremonie als ze gaan vloeien, de jonge mannen als ze de baard in de keel krijgen. Op dat moment wordt ze uitgelegd hoe het werkt met de andere sekse, hoe het is om seksualiteit vanuit liefde te beleven. Mijn grote wens voor het Westen is dan ook dat we weer teruggaan naar initiatieceremonies, en dat deze zaken echt doorleefd worden.

 

 

 

In de liefde gebeurt het snel dat je de ander schuldig maakt. Je projecteert jouw aandeel in het daderschap op de ander en jij bent weer slachtoffer. Of jij hebt het weer gedaan (dader) en maakt de ander slachtoffer. Dit zijn onze zogenoemde dramaverhalen. Maar onder deze drama’s ligt gekwetstheid. Dit is moeilijk te zien en te voelen, laat staan toe te laten. Je bent liever boos op de ander of juist teruggetrokken. Soms zijn we zo diep teruggetrokken, dat we zelfs vergeten zijn wie we eigenlijk echt zijn. We doen wat de ander wil en zorgen voor de ander, gaan in de ‘please-stand’. En toch voelen we diep vanbinnen dat er iets knaagt. Een ongelukkig gevoel, waar we ons hele leven al van wegrennen. En wegrennen of aanvallen is altijd veiliger gebleken – tenminste, dat denken we.

De achtergrond van deze – door nagenoeg iedereen toegepaste, maar niet werkende – strategie in relaties, ligt in onze vroege kindertijd. Vaak is er in die tijd een schrik ontstaan in de verbinding met je moeder; je bent ergens van geschrokken. Denk aan het moment dat je indaalde in de buik bij je moeder en je uit die veilige ruimte ineens in de koude, fysieke wereld terechtkwam als kleine baby. Misschien had je een gecompliceerde geboorte of had je na de geboorte een moeilijke tijd omdat je in de couveuse lag. De schrik kan ook ergens anders zitten in de relatie met je moeder. In je latere leven kwam je moeder je misschien te laat ophalen van de opvang. Of je raakte haar kwijt in de supermarkt. Ze liet je wat langer huilen in je wieg dan gebruikelijk. Of je ouders gingen scheiden. Dit moment van schrik was zo sterk dat je moest splitsen tussen een goede moeder (die je moet pleasen) en een slechte jij. Of andersom: een slechte moeder en een goede jij (narcisme). Vervolgens zoek je dan je hele leven naar deze eerder gevoelde dynamiek in de liefde. Je herhaalt die (door je schrik verstoorde) verbinding in je relaties en zoekt precies die partners, want dat voelt als ‘thuiskomen’.

Kortom, in onze vroege jeugd is er een breuk in die uitreiking ontstaan en in de hechting met moeder. Wij blijven in ons leven op zoek naar die eens gevoelde liefdesband. Je dit realiseren en de pijn toelaten is een groot deel van heling en de weg naar volwassen worden. Iets in ons wil overigens graag klein blijven, blijven wachten op de eens gemiste hechting en liefde. Echt volwassen worden gaat pas lukken als we ons bewust worden van die basisteleurstelling. Vaak zeggen we ook: ‘we kunnen het een plek geven’. Met die uitdrukking bedoelen we dat het goed is om ons ervan bewust te zijn. Dat wil niet zeggen dat het geen pijn meer doet, maar het is geen pijn meer die ons tegenhoudt. Er blijft altijd een stukje klein kind verdrietig, boos en/of teleurgesteld in ons. Groei is dat – naast dat kinddeel – de volwassene er ook is, die zich niet laat beperken om zijn hart te openen en de liefde te laten stromen. Belangrijk is dat we in het nieuwe opstellen niet meer herordenen (zoals we in het klassieke opstellen wel deden). We laten vooral zien wát er is, zoáls het is. We doen ook geen overbodige rituelen zoals ‘teruggeven’. Dat beklijft vaak niet, omdat het op ons nemen van het verborgen verhaal uit het verleden al onderdeel is geworden van onze basisstructuur, van ons karakter.

 

 

De seksuele levensstroom

 

In het opstellingenwerk gaat het heel sterk over de seksuele, creatieve, liefdevolle, bezielde levensstroom. Die stroomt van mijn voorouders, van het begin van de aarde, van het begin van het universum, helemaal door mij heen. En van mij naar mijn kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen, zo de toekomst in. Deze levendige, creatieve, bezielde levensstroom stroomt in ons lichaam. Het gaat erom dat we die stroom in ons leven toelaten, in volle overgave, om die blokkades of waar we onszelf tegenhouden op te lossen. In de liefde komen we de meeste blokkades tegen. Ik werk met zowel werk en geld als met ziekte en gezondheid, maar uiteindelijk komt het (bijna) altijd neer op die liefdevolle stroom ten diepste toelaten. En die liefdevolle stroom laten we in ons leven meestal toe in de liefde. Seks is waar geven en nemen helemaal tegelijkertijd plaatsvinden. Een prachtig inzicht dat Bert Hellinger mij eens gaf. Je neemt je partner en tegelijkertijd open je jezelf om genomen te worden door de liefde van de ander. Je bent zowel de ‘dader’ als de ontvanger. Door deze prachtige ‘schuld’ kan het zijn dat je het leven voortbrengt. In de seks is dan ook de dood én het leven aanwezig. Het is heel spannend om jezelf zo diep te geven. Het is voor bijna iedereen onderdeel van hun diepste verlangens en ook – vooral als er in ons leven of in ons systeem veel pijn zit rondom seksualiteit – een van de spannendste zaken.

 

Oefening

 

Dit is om wat de film aangaat eens voor jezelf uit te zoeken, met een tekening of zelfs nu met blaadjes op de grond. (5 levenswetten)
 
  1. Verlangen, je uitdaging in de liefde in het hier en NU. Beschrijf eens concreet en specifiek hoe jouw liefdesleven eruit ziet, wie, wat, waar en hoe. Maak hiervan een tekening of schrijf alle ‘suspects’ (grapje), alle partners of potentiële partners op een blaadje evenals alle andere mensen en omstandigheden.
  2. Spanning/emotie in je lijf. Maak daarvoor ruimte in jezelf, niet voelen is ook voelen, geef alles een plek op blaadjes of in je tekening in je lijf.
  3. Oude verhalen, vaders, moeders, opa, oma, overgrootouders etc….geef alles een plek, vooral verborgen verhalen geef ze een plek. Teken en/of maak blaadjes op de grond
  4. Jouw seksuele liefdevolle levenskracht, zoals die door alle generaties heen stroomt. Teken en/of maak blaadjes op de grond. Teken en/of maak blaadjes voor de hele vrouwenlijn en/of mannenlijn. Kijk naar jouw liefdes stamboom, hoe heeft de liefde, de seks en relaties plaatsgevonden in jouw achtergrond?
  5. Jouw nieuwe moedige stap in de liefde, rond af met jouw moedige nieuwe eerste stap. Teken en/of maak deze stap.
 
Eindig de blaadjesopstelling door op je eigen plaats te gaan staan en alles goed in je op te nemen; vooral de veranderingen en het eindplaatje zijn belangrijk om in je hart op te nemen. Dit nieuwe perspectief geeft richting. Het kan ook zijn dat je je gewoon beter voelt, opgeruimd en schoner, zonder dat je weet waar het precies aan ligt. Let erop dat je niet te veel blijft nadenken. Schrijf je bevindingen op, wees dankbaar voor wat het veld je heeft getoond en bedank jezelf voor het doen van de oefening.
 

 

 

Maak de stap

 

 

We hebben met ons hoofd een soort beeld, dat het allemaal perfect moet zijn.

En dat zijn weer die oude soort ingegrifte ideeën en overtuigingen, een soort gefixeerde plaatjes en het is zo belangrijk om te zeggen: “oké nee dank je wel, mooi plaatje”. Die oude software die dan opstart en zo, hè of het nou je in een kramp houdt op je werk, of je in een kramp houdt in je relatie of je lichaam spanning geeft of je wat dan ook maar spanning zit hè, stap twee, dus als het ergens niet goed werkt, ga terug naar die stap waar het bij jou wel goed werkt hè, maar dat hadden we al gezegd.

Dat je gewoon nu een klein stapje zet. Een klein stapje. Want heel veel kleine stapjes worden vanzelf een grote stap en heel veel kleine stapjes, voor je het weet ben je de wereld rond, echt waar. En dat begint doordat je de inspiratie voelt om al die oude verhalen gewoon op papier te zetten. Dat je begint met schrijven, dat je het een keer gaat delen, op Facebook zet.

 

 

En nu echt

 

NU je ding te doen.

Uit die slaapwandelende verhalen stappen en gewoon nu. En nu is ook nu en niet straks. 

 

 

Introductie relatieopstellingen

 

Het grootste verschil met een individuele opstelling is dat je in een relatieopstelling met twee cliëntsystemen werkt in plaats van met een. De focus in een relatieopstelling is dus breder. Dat maakt het tegelijk ingewikkelder, omdat we dan ook te maken hebben met twee onderstroomverbindingen met onze eigen onderstroom. De twee cliëntsystemen fungeren als trekkrachten, die jou soms tussen hen in of aan hun zijde willen hebben. Praktisch betekent dit dat het belangrijk is waar we zelf staan in relatie tot deze cliënten, daar eerlijk en transparant over zijn en de professionele afstand zo gelijk of zo transparant mogelijk maken.

Tijdens een relatieopstelling doe je dezelfde dingen die je bij een individuele sessie doet. Bij beide opstellingen zoek je de vraag achter de vraag, je maakt rapport, je houdt een goed voorgesprek. Je laat de cliënt/cliënten concreet zijn. Je basishouding is hetzelfde.

Relatieopstellingen zijn toe te passen bij verschillende soorten relaties, zowel zakelijk als privé. Als er een conflict speelt, maak je gebruik van een mediationopstelling – een soort relatieopstelling. Je gebruikt hierbij dezelfde technieken en houdt je daarnaast aan de principes van het mediationvak. Opstellingen kunnen erg waardevol zijn in mediation. Ook hierbij is het extra belangrijk dat je zelf als mediator weet wat jouw verborgen loyaliteiten zijn uit je familieachtergrond, aangezien die jou in een bepaald kamp kunnen trekken, zonder dat je je daarvan bewust bent. De meest voorkomende vorm van relatieopstellingen gaat over intieme relaties.

De ontmoeting tussen twee systemen is altijd dubbel. Aan de ene kant vullen ze elkaar aan, aan de andere kant zijn ze soms elkaars tegenpolen. Als stellen het aandurven, maakt de energie van dit ‘creatieve conflict’ hen persoonlijk sterker, helderder en liefdevoller. Dit komt doordat je je door de relatie bewust wordt van de onderstroom van je eigen egostructuur. En die bewustwording zorgt ervoor dat je egostructuur kan transformeren van afgeslotenheid in liefde. Als het niet lukt om dit in goede banen te leiden is scheiding vaak het gevolg. Dan is de trekkracht van het oude systeem sterker dan de zielskracht van de huidige liefde.

Relatieopstellingen kun je doen met echte representanten of met de blaadjesmethode. Je kunt ook een van de andere methoden gebruiken, maar dat beveel ik niet aan. De blaadjes werken echt goed omdat je mensen ermee helpt om te leren voelen.

In mijn werk met stellen laat ik ze vaak een kleine opstelling doen. Ik vraag de eerste representant te gaan staan op de plek van alle emotionele pijn die we harteloos projecteren op degene van wie we het meeste houden. De tweede representant staat voor de pijn die we tot nu toe nog niet onder ogen zijn gekomen. Dit maakt veel los. Je merkt dat ons ego hier heftig op reageert. Onze ziel kan dit soort opstellingen makkelijk aan, maar het is wel belangrijk om zacht te beginnen, je lichaam te voelen en te blijven ademen.

Seksualiteit is een fundament in de intieme verbinding tussen partners. Het gaat erom dat je voelt dat er een energie-uitwisseling is, waarbij een mannelijke en vrouwelijke pool bij elkaar zijn zodat het op hartsgebied kan stromen.

Voor na de opstelling: adviseer de stellen hun interne processen met elkaar te delen, bijvoorbeeld door regelmatig een sharing te doen (een moment waarin je – zonder elkaar in de rede te vallen – écht luistert naar elkaar, met je hart). Die sharing is niet bedoeld om te analyseren, maar om vanuit je gevoel te vertellen waar je staat en wat je voelt. Vijftien minuten per persoon is voldoende en daarna laten ze het gezegde weer los. Adviseer ze een dagdeel voor elkaar in te plannen. Als liefde het belangrijkste is, neem daar dan tijd voor.

Werk, organisatie en leiderschapshap

In de volgende les gaan we het hebben over Werk, organisatie en leiderschap.

Online videocursus 'Intuïtief Systemisch Coachen' met Hylke Bonnema

Ontdek hoe je kunt vertrouwen op je intuïtie en bij jezelf kunt blijven

en je gevoel kunt inzetten in coaching

Je krijgt een mail met daarin een link om de brochure te downloaden

Online videocursus 'Intuïtief Systemisch Coachen' met Hylke Bonnema

Ontdek hoe je kunt vertrouwen op je intuïtie en bij jezelf kunt blijven

en je gevoel kunt inzetten in coaching

Je krijgt een mail met daarin een link om de brochure te downloaden